خطبه نمازجمعه صادقیه تهران بتاریخ (۱۶)آبان۱۳۹۹که بصورت مجازی ارائه شد

0
موضوع هشتصد ونودویکمین(۸۹۱) خطبه نمازجمعه صادقیه تهران بتاریخ (۱۶)آبان۱۳۹۹که بصورت مجازی ارائه می شود عبارتست از: اهمیت عبادت شبانه در قرآن
عبادت شبانه برای تزکیه وتربیت نفس و تقویت ایمان وهمچنین برای تقویت روحیه وقلب مخصوصا در شرایط سخت وهمچنین برای فهم وتاثیر از آیات قرآن بسیار اهمیت دارد.الله متعال در باره عبادت در شب مي فرمايد: (إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّيْلِ به يقين شب زنده دارى هِيَ أَشَدُّ وَطْئًا در سازگارى زبان و دل مؤثّرتر وَأَقْوَمُ قِيلًا) [مزمل:۶]« و در سخن استوارتر است»یعنی بيدار شدن از خواب در شب براي خواندن نماز و به منظور به دست آوردن مقصود قرآن ،راهي نزديک تر است:زیرا زبان و قلب هماهنگ مي گردند و کارها در شب کم مي شوند و هرچه که قاری قرآن بخواند مي فهمد و کارش درست انجام مي گيرد. به خلاف روز که اين مقاصد درآن به دست نمي آيند.رسول خدا صلی الله علیه وعلی آله وصحبه وسلم در مورد شفاعت قرآن براي همنشين خود در روز قيامت فرموده است: «و قرآن مي گويد آن شخص را در شبانگاه از خواب منع کرده ام پس مرا شافع خویش قرار بده » احمد؛ و بيهقي در شعب الإيمان؛ هيثمي گفته است اسناد آن حسن مي باشد. آلباني آن را صحيح دانسته است
ناگفته نماندبقول یکی از مفسران معاصر هرچند غلبه بر شيريني خواب و جذابيت بستر پس از خستگي روز، بدن را در زحمت مي اندازد؛ ولي اين کار، اعلام سيطره ي روح و اجابت دعوت الله و ترجيح انس با اوست. به همين خاطر ذکر و راز و نياز شب، استوارتر است؛ چراکه ذکر و دعاي نيمه شب، بسيار شيرين و پرحلاوت است و نماز خواندن و نيز مناجات و راز و نياز در اين وقت، خشوع و صفاي خاصي دارد؛ شب زنده داري با عبادت، آرامش، صفا و نوري در قلب ايجاد مي کند که چه بسا نماز و اذکار روز، چنين نور و صفايي ايجاد نکنند. پروردگاري که اين قلب را آفريده است، مي داند که چه چيزهايي قلب را سالم و پاک مي گرداند و چه چيزهايي به قلب نفوذ مي کند و در چه اوقاتي، قلب آمادگي و استعداد بيش تري جهت گرفتن نور و صفا و آرامش دارد و چه اسبابي بيش تر، قلب را مسخر خود مي کند و تأثير بيش تري در آن دارد.
پس بزرگواران اگر بخواهیم از بندگان محبوب خداوند رحمان قرار بگیریم باید نماز شب زياد بخوانیم و آن را خالصانه براي پروردگارمان و با فروتني انجام دهیم الله متعال می فرماید:وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا [فرقان:۶۴]«وبندگان محبوب خداوند رحمان شب را براى پروردگارشان با سجده و قيام مى گذرانند». (وَالَّذِينَ يَقُولُونَ و آنان كه مى گويند: رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ اي پروردگارمان! عذاب دوزخ را از ما (دور) بگردان إِن عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا (۶۵) ؛ به راستي عذابش پايدار (و دشوار) است إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا[فرقان:۶۶] بي گمان دوزخ، چه جاي بدي و چه بد منزلگاهى ست!. اين سخن را به حالت شيون و زاري به درگاه پروردگارشان ابراز داشته، و شدت نيازمندي خويش را بيان مي دارند و مي گويند: توانايي تحمل اين عذاب را نداريم. پس منت و احسان الهي را به ياد می آورند، زيرا دوركردن عذاب به اندازه سختي و شدت آن دشوار است، و دور شدن آن بسي مايه شادي است.
یکی دیگر از مفسران معاصر می نویسد: بندگان واقعىِ خداى رحمان على رغم انجام وظيفه ى بندگى و ارتباط صحيح با مردم و اين كه شب ها با خداى خود به راز و نياز و مناجات مى پردازند،باز نسبت به اعمال خود مطمئن نيستند كه آن ها را از عذاب خدا نجات مى دهد يا خير. آن ها به خوبى مى دانند كه اين اعمال صالح سبب هستند و براى مؤثر واقع شدن آن ها اراده ى خدا لازم و ضرورى است؛ پس پروردگارشان را مخاطب قرار مى دهند و از او مى خواهند كه آن ها را از عذاب جهنم نجات دهد. آن ها در مناجات با خداى خود مى گويند: خدايا! عذاب جهنم را از ما دور كن. آنان به گونه اى درخواستشان را مطرح مى كنند كه گويى عذاب جهنم در نزديكى آنان قرار گرفته و نزديك است در آن بيفتند و تنها قدرتى كه توانايى نجات آن ها را دارد قدرت خداوند است پس، به او پناه مى برند و عرض مى كنند: خدايا! عذاب جهنم به گونه اى است كه اگر فردى گرفتارش شود رهايى از آن ممكن نيست. جهنم بدترين قرارگاه و جايگاه است. جايى نيست كه انسان بتواند براى يك لحظه هم آن را تحمّل كند. جايى است كه به راستى انسان در آن آرام و قرار ندارد و عذابش غير قابل تحمّل است.
اگر بخواهیم از مومنان واقعی باشیم باید بخشی از شب را از خواب بیدارشویم و با بيم و اميد پروردگارمان را بخوانیم: إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ (۱۵) تنها كسانى به آيات ما ايمان ماورند كه چون به آن پند يابند، سجده كنان [بر زمين] افتند و پروردگارشان را با ستايش او به پاكى ياد كنند و آنان كبر نمى ورزند تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ (شبانگاهان) پهلوهايشان از بسترها دور مي ماند يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا(سجده/۱۶) با بيم و اميد پروردگارشان را مى خوانند.
اگر بخواهیم شايستگي دریافت خير و رحمت پروردگارماندر دردنیا وآخرت را داشته باشیم باید از عبادت شبانه غافل نباشیم: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (۱۵) بي گمان پرهيزکاران در ميان باغها و چشمه ساران بسر خواهند بردآَخِذِينَ مَا آَتَاهُمْ رَبُّهُمْ از آنچه که خدايشان داده است خشنود و راضي خواهندشد إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ (۱۶) زيرا آنان پيش از آن نيکوکار بودند كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ (۱۷) _. « و شبها را اندکي مي خوابيدند و نماز مي خواندند وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ (۱۸)و بامدادان طلب مغفرت مي کردند».[ذاريات: ۱۵ – ۱۸]
پروردگارا به ما توفیق عبادت شبانه عنایت بفرما والدین مان را قرین رحمت وداخل جنتت بفرما بیماران راشفای عاجل عنایت بفرما مشکل داران را مشکلاتشان رابرطرف بفرما مملکت مان وسایر ممالک را از شر ویروس کرونا حفظ بفرما وبا محو این ویروس زندگی را به روال عادی خود بازگردان …آمین
اشتراک گذاری

درباره نویسنده

یک نظر دهید